TRAMPOLIM GERADOR: PÕE A CULTURA PORTUGUESA NA RUA
Op 28 februari ging het project Trampolim Gerador van start. Één
keer per trimester, op een verrassende locatie ergens te lande, zal Gerador
meer dan 25 culturele feiten op één plaats concentreren, op dezelfde locatie,
op dezelfde dag en met één doel: een bepaalde zone doen herleven door middel
van muziek, performance, fotografie, workshops of urban art.
No dia 28 de Fevereiro deu-se início
ao projeto Trampolim Gerador. Uma vez por trimestre, num local surpresa pelo
país, o Gerador vai concentrar mais de 25 momentos culturais num mesmo local,
num mesmo dia, com um objetivo: revitalizar uma determinada área através da
música, performance, fotografia, workshops ou arte urbana.
De editie zero van Trampolim vond plaats op de Largo de São
Paulo, in Lissabon, en zowat alle ruimtes op en rond het plein werden gebruikt,
van de apotheek over de restaurants tot zelfs de kerk.
A edição zero do Trampolim foi no
Largo de São Paulo, em Lisboa, e praticamente todos os espaços do Largo tiveram
a sua iniciativa, desde a farmácia, passando pelos restaurantes, até à igreja.
Een notoir deelnemer was Diogo Machado, straatartiest ook
bekend als ‘Add Fuel’, die azulejo-keramiek gebruikt als vorm van
straatkunst door het herinterpreteren van de verschillende patronen.
Op de Largo de São Paulo vond hij een simpele electriciteitskast in een perk en maakte er een nieuwe ruimte door het creëren van een illusie van aanwezige azulejos. Hij ontwerpt op een totaal vormeloos object en slaagt erin een gevoel van trompe l'oeil te creëren.
Op de Largo de São Paulo vond hij een simpele electriciteitskast in een perk en maakte er een nieuwe ruimte door het creëren van een illusie van aanwezige azulejos. Hij ontwerpt op een totaal vormeloos object en slaagt erin een gevoel van trompe l'oeil te creëren.
Um participante notável foi Diogo
Machado, artista de arte urbana também
conhecido como ‘Add Fuel’, que utiliza o azulejo como forma de arte urbana,
reinterpretando os seus diferentes padrões. No Largo de São Paulo encontrou uma
simples caixa elétrica no meio de uma praça e revolucionou todo aquele espaço,
ao criar a ilusão da presença de azulejos. Cria a sua peça num objeto
completamente amorfo e consegue criar uma ideia de trompe l’oeil.

Intriga, surpresa, estranheza; há
uma panóplia de sensações que podemos associar àquela metade caixa de
eletricidade, metade obra de arte com azulejos, pintada com uma minúcia
inacreditável. Além de representar uma tentativa de alerta para a preservação
da tradição, este trabalho é um enigma que tenta valorizar aquilo que está
dentro da cidade sem se ver.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten