LETTERS IN STEEN EN PORTUGAL

WELKOM - SEJA BEM-VINDO

Van Jeroen Boudens leerde ik letters in steen verwerken. Muziek bracht mij naar Portugal waar ik verliefd werd op het land, zijn inwoners en fado. Van deze passies heb ik een cocktail gemaakt, met behoorlijk wat muziek toegevoegd. Welkom op deze blog waar je hopelijk ook jouw ding vindt. Het letterkappen is echter al een tijdje beperkt door een hardnekkige tendinitis...

Jeroen Boudens ensinou-me a escultura das letras em pedra. A música trouxe me a Portugal onde apaixonei-me pelo paÍs, pelos habitantes e pelo fado. Destas paixões fiz um cocktail, colocando bastante música. Seja bem-vindo neste blog e espero que vá gostar. No entant, há algum tempo a esculptura de letras tem sido limitada por uma tendinite teimosa.... (Sou belga, então peço desculpa por erros de tradução)

16 dec. 2017

ANTWERPEN’: INTRIGEREND DEBUUT ALBUM VAN SURMA
ANTWERPEN’: ÁLBUM ESTREIA INTRIGANTE DE SURMA
Antwerpen’ is de intrigerende titel van de debuut plaat van Surma, het one-woman-band project van Débora Umbelino, 22 jaar en afkomstig van Leiria. Ze beheerst toetsen, samplers, strijkers, stem en loop-stations, in een sound die van jazz naar post-rock trekt, van elektronica naar noise. De plaat kwam een paar weken geleden uit en kwam al aan bod in verschillende prominente bladen in Portugal en in het buitenland. Eind november, op het Vodafone Mexefest in Lissabon, was de zaal te klein voor haar enorme talent, waardoor een massa mensen aan de deur bleef staan.
Antwerpen’ é o nome intrigante do álbum de estreia de Surma, o projeto one-woman-band de Débora Umbelino que tem 22 anos e é de Leiria. Ela domina teclas, samplers, cordas, vozes e loop stations, em sonoridades que fogem do jazz para o post-rock, da eletrónica para o noise. Há algumas semanas que editou o disco e tem recebido várias páginas de destaque em Portugal e fora. Fim de novembro, no Vodafone Mexefest em Lisboa, a sala foi pequena para o seu enorme talento, deixando uma enchente de gente à porta.
Op de plaat staan een tiental intrigerende nummers, die Surma bevestigen als een der vaste waarden van de nieuwe muziek die in Portugal wordt gemaakt. Met eigenaardige titels als ‘Kismet’, ‘Miratge’, ‘Begrenset’ of ‘Nyika’ verbergen deze nummers geheimen die zeker goed bewaard zullen blijven. De meest gevarieerde invloeden resulteren in een inventieve en onverwachte sound en een unieke stem, die, hoe gevoelig ze ook over komt, altijd op het punt lijkt te staan om alle demonen die haar kwellen uit te rukken en buiten te werken. Het heeft geen zin dit werk te ontleden of een betekenis te geven, iedereen die het beluistert zal er zijn eigen interpretatie aan geven.
O disco agrupa uma dezena de canções intrigantes que confirmam Surma como um dos mais seguros valores da nova música feita em Portugal. Com nomes tão curiosos quanto ‘Kismet’, ‘Miratge’, ‘Begrenset’ ou ‘Nyika’ há segredos nestas canções que certamente vão continuar bem guardados. As mais variadas influências se concretizam em sons inventivos e inesperados e também numa voz única, que, por mais sensibilidade que transmita, parece estar sempre à beira de rasgar e deitar cá para fora todos os demónios que a atormentam. Não interessa explicar ou dar significado a uma obra que certamente terá uma interpretação diferente para cada pessoa que a ouvir.


In de pers las ik het volgende: “…Per slot van rekening hebben we te maken met een ‘little big genius’ dat hier eerder zeldzaam is. Surma heeft alles om het ver te schoppen, om haar wensen waar te maken en onze harten te veroveren...” Zeker is dat Surma, vanuit Leiria en na een binnenlandse tournee, in januari aan een internationaal avontuur begint, met start in Brussel, doortocht op Eurosonic in Groningen en eindpunt in Antwerpen.
Na imprensa li o seguinte “...Afinal de contas, estamos perante uma ‘little big genius’, como há poucas por aí. Surma tem tudo para ir longe e conquistar os seus desejos e os nossos corações...” O que é certa é que Surma, a partir de Leiria e depois da digressão nacional, em janeiro começa uma aventura internacional com início em Bruxelas, passagem dupla no Eurosonic em Groningen e término em Antuérpia.


15 dec. 2017

WAT DE PORTUGEZEN ATEN MET DE KERST 100 JAAR GELEDEN
O QUE OS PORTUGUESES COMIAM NO NATAL HÁ 100 ANOS
Ziet u die grote, heerlijke moot 'bacalhau' (=stokvis) voor u, gekookt met kolen, wortelen, aardappelen en veel olijfolie bovenop? Begin twintigste eeuw bestond dit enkel in het noorden van het land. Van Porto verder zuidwaarts werd kerstavond onder een onverbiddelijk strenge vasten doorgebracht. Vanaf het begin van de Advent aten de families geen vlees meer en in het zuiden van het land was er op kerstavond totale vasten tot de middernachtmis (Missa do Galo).
Está a ver aquela posta alta e deliciosa de bacalhau cozido com couves, cenouras, batatas e muito azeite por cima? No início do século XX, isso era coisa que só existia no Norte do país. Do Porto para baixo, a véspera de Natal era passada no mais rígido e rigoroso jejum. A partir do início do Advento, as famílias faziam jejum de carne e, na véspera de Natal, no Sul do país, era jejum total até à Missa do Galo.

Maria de Lourdes Modesto haalt dit op in een artikel gepubliceerd in de krant Público in 2009. De grootste specialiste in Portugees eten herinnert zich dat ze in de jaren ‘30 pas na de mis eindelijk iets mocht eten, en meestal serveerden de ouders een dessert als einde van het vasten. De 25ste werd dan een volledig middagmaal geserveerd en in de Alentejo, waar zij met de familie woonde, was dat altijd varkensvlees – van kalkoen was geen sprake.
A tradição é recordada por Maria de Lourdes Modesto num artigo publicado no jornal Público, em 2009. A maior especialista em comida portuguesa lembra-se que, na década de 30, depois da missa tinha finalmente direito a comer qualquer coisa – e normalmente os pais serviam um doce para quebrar o jejum. No dia 25, então, era servido um almoço completo e, no Alentejo, onde vivia com a família, era sempre porco – peru nem vê-lo.

In Funchal was er traditioneel ook het vasten op kerstavond en varken op kerstdag. Na de middernachtmis, werd een kippensoep met een glas wijn geserveerd. In feite begon het feest pas na de mis.
No Funchal, a tradição também era a do jejum na véspera e a do porco no Dia de Natal. De madrugada, depois da Missa do Galo, era servida uma canja e um cálice de vinho. Na verdade, a festa só começava depois da missa.

Tegenwoordig is de maaltijd op kerstavond net zo belangrijk als het middagmaal op de 25ste. Maar 100 jaar geleden was dit iets dat voornamelijk in het noorden van het land bestond, boven Porto. Daar was er dus wel een traditie van een familie diner, met bacalhau –gekookt of als beignet–, een stoofpotje van inktvis , rijst met inktvis of andere vleesloze gerechten. Op kerstavond verzamelde het gezin zich aan tafel om het feest samen te vieren. En de ‘Missa de Galo’ bestond niet in die regio.
Hoje em dia, a ceia da véspera de Natal tem tanta importância como o almoço de dia 25. Mas, há 100 anos, era coisa que existia essencialmente no Norte do País, acima do Porto. Aí, sim, havia uma tradição de jantar em família, com bacalhau – cozido ou em pastéis –, polvo guisado, arroz de polvo ou outros pratos sem carne. Na véspera de Natal, a família reunia-se à mesa para celebrar a festa em conjunto. E Missa do Galo não existia na região.


Toen hij eind negentiende eeuw verhuisde naar Lissabon, maakte de schrijver Ramalho Ortigão zich druk om wat hij noemde “een invasie van de woonkamer door de sacristie”, een “priesterlijke inmenging “ die een diner onderbrak voor een mis. “De priesters -zonder hun kennis over de zonde in twijfel te trekken- weten niets over de familie.
In het noorden aanbad niemand om middernacht het Kindje Jezus. Op dat moment zat iedereen aan tafel, rond de inktvis of de bacalhau. Alleen de adellijke families in het noorden verbraken deze traditie. In een onderzoek naar “het voedsel in de Portugese familie rituelen” publiceerde Maria Antonia Lopes, van het Centrum voor Geschiedenis en Maatschappij aan de Universiteit van Coimbra, een menu voor een kerstdiner van een adellijke familie uit het noorden in 1891: groenten puree, zelfgemaakte fantasie rijst, inheemse koteletten en idem erwten’ gemengd met bloemkool. Als dessert, cake, pudding en Kerstbrood, onder andere.

Quando foi viver para Lisboa, no final do século XIX, o escritor Ramalho Ortigão indignou-se mesmo contra aquilo a que chamou “uma invasão do lar pela sacristia”, um “intrometimento sacerdotal” que interrompia um jantar com uma missa. “Os padres, sem de modo algum lhes discutirmos o muito que eles sabem do pecado, não sabem nada acerca da família”.
No Norte, ninguém rezava pelo Menino Jesus à meia-noite. A essa hora toda a gente estava sentada à mesa, à volta de um polvo ou de um bacalhau. Só as famílias da nobreza nortenha fugiam à tradição. Numa investigação sobre “os alimentos nos rituais familiares portugueses”, Maria Antónia Lopes, do Centro de História da Sociedade e da Cultura, da Universidade de Coimbra, publicou um menu de uma ceia de Natal de uma família nobre do Norte, em 1891: puré de jardineira, arroz de fantasia caseira, costeletas nacionais e “ervilhas idem” e couve flor composta. Para sobremesa, bolo experimental, pudim incógnito e broas de Natal, entre outros.

Op het einde van de Tweede Wereldoorlog was bacalhau stilaan in het hele land beschikbaar. Volgens Nuno Miguel Costa, van het Maritiem Museum van Ílhavo, zag de Estado Novo in die bacalhau een ‘eenvoudig’ en ‘bescheiden’ gerecht dat hielp om het volk zuinigheid en goed gedrag bij te brengen. Van de popularisering van de televisie en de door de staat gegarandeerde distributie van bacalhau profiteerde de dictatuur om een nationale propaganda in te voeren ter promotie van bacalhau, waardoor het een traditie werd in het hele land. Tegenwoordig is gekookte bacalhau iets dat op de 24e niet ontbreekt in het huis van de Familie Mysterie. Ik ben dol op die grote, heerlijke bacalhau moten die uiteenvallen in sappige reepjes. Zelfs kinderen vinden dit hemels lekker. Eigenlijk is er hier thuis maar één gerecht dat een intens en heftig debat op gang brengt: de ‘bolo-rei’ (koningstaart). Ik koop er altijd, maar mijn lieve en onvolprezen Mevrouw Mystery heeft er een hekel aan.

No final da II Guerra Mundial, o bacalhau começou então a espalhar-se por todo o país. Segundo Nuno Miguel Costa, do Museu Marítimo de Ílhavo, o Estado Novo via no bacalhau um prato ‘simples’ e ‘humilde’ que ajudava a educar o povo a ser poupadinho e bem comportadinho. Com a massificação da televisão e a distribuição de bacalhau garantida pelo Estado, a ditadura aproveitou para impor uma propaganda nacional em defesa do bacalhau, tornando-o tradição em todo o país. Hoje, bacalhau cozido é coisa que não falta no dia 24 em casa da Família Mistério. Adoro aquelas postas altas e deliciosas de bacalhau que se separam em lascas suculentas. Mesmo as crianças estão rendidas a esta maravilha. Aliás, cá em casa, só há um alimento que cria um intenso e dedicado debate: o bolo-rei. Eu compro sempre, já a minha querida e prezada Mulher Mistério odeia.

Overigens was er In Portugal nooit enige consensus over deze taart. Het recept werd in 1869 naar Lissabon gebracht door de eigenaar van de Confeitaria Nacional, die vorig jaar de aartsmoeilijke verkiezing won voor de beste Bolo Rei van Lissabon, georganiseerd door uw dienaar en gejureerd door chef José Avillez en Marta. Baltasar Rodrigues Castanheiro Junior proefde de ‘bolo-rei’ voor het eerst in Parijs en begon ze te verkopen in de Confeitaria. Al snel werd de taart een hit, vooral tijdens de kerstperiode.
Em Portugal, aliás, este bolo nunca foi consensual. A receita foi trazida para Lisboa em 1869 pelo dono da Confeitaria Nacional que, no ano passado, ganhou a rigorosíssima eleição de Melhor Bolo-Rei de Lisboa organizada por este vosso casal amigo e que teve como jurados o chef José Avillez e a Marta. Baltasar Rodrigues Castanheiro Júnior provou, pela primeira vez, o bolo-rei em Paris e começou a vendê-lo na Confeitaria. Rapidamente, o bolo se tornou um sucesso especialmente na época do Natal.

Maar met de invoering van de Republiek lag een cake met ‘Koning’ in de naam nogal moeilijk. De verkoop werd door de staat verboden en alleen de appetijt en de vindingrijkheid van de Portugezen hielden het in leven. Voordat de politici beseften wat er gebeurde, verkochten de patisseries dezelfde taart, maar noemden haar Kersttaart, Nieuwjaarstaart of zelfs Ex-Koningstaart. Ikzelf eet haar onder om het even welke naam, manier of vorm. Zoals bacalhau, inktvis, kalkoen of ander heerlijkheden van de Portugese culinaire traditie. Belangrijk is dat het lekker is.
Mas, com a implantação da República, um bolo com ‘Rei’ no nome virou um ultraje. A venda foi proibida pelo Estado e só a gula e a imaginação dos portugueses é que o conseguiu manter vivo. Antes que os políticos percebessem o que se estava a passar, já as pastelarias vendiam o mesmo bolo, chamando-lhe Bolo de Natal, Bolo de Ano Novo ou até Ex-Bolo-Rei.
Eu, por mim, como-o com qualquer nome ou de qualquer maneira e feitio. Tal como o bacalhau, o polvo, o peru ou qualquer outra maravilha da tradição culinária portuguesa. O que é importante é que seja delicioso.

Een prachtige kerstavondmaal wens ik u, waar de traditie ook weze.
Uma óptima ceia de Natal para si onde quer que a tradição esteja.
(Bron/Fonte:www.casalmisterio.com– eigen vertaling)

7 dec. 2017

NIEUW BEURSGEBOUW IN BRUGGE IS PORTUGEES ONTWERP
A NOVA SALA DE EXPOSIÇÕES EM BRUGES É PROJETO PORTUGUÊS
De Portugese architect Souto de Moura werd door het stadsbestuur van Brugge uitgekozen om de nieuwe beurs- en congreshal ontwerpen. “Dit ontwerp getuigt van respect voor de stad, het laat Brugge Brugge zijn.
O arquiteto português Souto de Moura foi escolhido pela Câmara Municipal de Bruges para projetar a nova sala de exposições e congressos. "Este design mostra respeito pela cidade, deixa Bruges ser Bruges".

Het project wordt een sober gebouw, 31 meter hoog, met glas en recuperatie baksteen en komt op de plaats van de voormalige beurshal. Opvallend zijn de glazen zijwanden aan drie zijden, die volledig kunnen worden opengezet zodat de hal kan fungeren als overdekt plein, en ook het restaurant met zicht op de stad op de hoogste verdieping.
O projeto será um edifício sóbrio com 31 metros de altura, com vidro e tijolos recuperados e ficará no local da antiga sala de exposições. Destacam-se as paredes laterais de vidro em três lados, que podem ficar totalmente abertas para que o salão possa funcionar como uma praça coberta e também o restaurante com vista para a cidade no piso mais alto.

Eduardo Souto de Moura is één van de belangrijkste exponenten van de ‘School van Porto’, aan wie in 2011 de Pritzker Prize werd toegekend, algemeen beschouwd als de Nobelprijs van de wereldarchitectuur. Hij ontving de prijs in Washington DC uit de handen van president Barack Obama.
Eduardo Souto de Moura é um dos expoentes mais importantes da Escola do Porto , a quem -em 2011- foi atribuido o prémio Pritzker, considerado o ‘Nobel’ da arquitetura mundial. Recebeu o prémio em Washington DC das mãos do presidente Barack Obama.

"De afgelopen decennia heeft Souto de Moura een oeuvre opgebouwd dat bij onze tijd past, maar waarin ook de echo van architectonische tradities weerklinkt. Zijn gebouwen hebben de unieke eigenschap om ogenschijnlijk conflicterende kenmerken uit te dragen, zoals kracht en bescheidenheid, bravoure en subtiliteit, gezag en intimiteit." schrijft Thomas J. Pritzker in het rapport van de jury, dat speciaal het stadion in Braga vermeldt, opgetrokken in een oude steengroeve ter gelegenheid van Euro 2004 (Europees voetbalkampioenschap).
"Durante as últimas décadas, Eduardo Souto Moura produziu um corpo de trabalho que é do nosso tempo mas que também tem ecos da arquitetura tradicional. Os seus edifícios apresentam uma capacidade única de conciliar características opostas, como o poder e a modéstia, a coragem e a subtileza", escreveu Thomas J. Pritzker no comunicado do júri, que deu destaque a obra do Estádio Municipal de Braga, construído numa antiga pedreira, por ocasião do Euro 2004 (Campeonato da Europa de Futebol).


Andere werken van de architect: het ‘Museu Casa das Histórias Paula Rego’ in Cascais, het ‘Casa das Artes’ en metrostation Trindade in Porto, het ‘Centro de Arte Contemporânea’ in Bragança, ‘Hotel do Bom Sucesso’ in Óbidos, de stadsmarkt in Braga, het portugees paviljoen van de ‘Biennalie di Venezia’ (Italië) en het ‘Hotel Salzburg’ (Oostenrijk). In België ontwierp hij het crematorium van Kortrijk.

Outras obras do arquiteto: a Museu Casa das Histórias Paula Rego em Cascais, a Casa das Artes e a Estação de Metro da Trindade no Porto, o Centro de Arte Contemporânea em Bragança, o Hotel do Bom Sucesso em Óbidos, o Mercado da Cidade em Braga, a Pavilhão de Portugal da Biennalie di Venezia (Itália) e o Hotel Salzburg (Áustria). Na Bélgica projetou o crematório da cidade de Kortrijk.



23 nov. 2017

ANA LAÍNS EN HET UTOPISCH LAND GENAAMD ‘PORTUCALIS’
ANA LAÍNS E O PAÍS UTÓPICO CHAMADO ‘PORTUCALIS’
Ana Laíns won in 1999, op haar 16de, de Grande Noite do Fado en bracht haar eerste plaat uit in 2006 (Sentidos). Na 'Quatro Caminhos' in 2010 is dit het derde album van deze artieste met de gouden stem, die met sublieme zekerheid door verschillende klankkleuren trekt, van klassieke fado tot muziek met traditionele en folk invloeden. Wars van elke vorm van label, is 'Portucalis' een plaat die het weidse universum van kleuren van muziek, etnografie en de Portugese taal overstijgt.
Ana Laíns , aos16 anos, foi vencedora da Grande Noite do Fado em 1999 e lançou o primeiro disco em 2006 (Sentidos). Depois de 'Quatro Caminhos' em 2010, este é o terceiro álbum desta artista com voz de ouro, que viaja com sublime segurança por várias sonoridades, do fado clássico à música de cariz tradicional / folk. Alheio a rótulos, "Portucalis” é um disco transversal a todo o vasto Universo de cores da Música, Etnografia e Língua Portuguesa.

Het nieuwe werkstuk definieert de identiteit van Ana Laíns, altijd al bezig geweest met de wortels van de Portugese taal, waar ze zich al meer dan 18 jaar op toelegt. In dit verband werd ze ook benoemd als ambassadrice van de vereniging ‘Acht Eeuwen Portugese Taal’.
O novo trabalho define a identidade de Ana Laíns, ligada desde sempre às raízes da língua portuguesa e que a elas se dedica há mais de 18 anos. Neste ambiente, foi também nomeada embaixadora da associação ‘Oito Séculos de Língua Portuguesa’.

Voor de zangeres is dit album een eerbetoon “aan allen die graag bewoners van hun eigen land willen zijn, begrijpen dat het leven een missie is en dat de plaats waar we zijn geboren deel uitmaakt van deze missie!”.
Para a cantora este disco é um tributo “a todos os que gostam de ser pessoas do seu país, compreendem que a vida é uma missão e que desta missão faz parte o lugar onde nascemos!”.

Terwijl ze internationaal steeds bekender wordt, is Ana Laíns al een hele tijd een gevestigde naam in de Portugese muziek.

A ganhar um espaço cada vez maior a nível internacional, Ana Laíns é de há muito um nome incontornável da Música Portuguesa.

Van 'A Verdade da Mentira' (De Waarheid achter de Leugen) vond ik nog geen tekst, maar de clip verduidelijkt veel!

30 okt. 2017

GROTE FADISTAS BRENGEN FADO NAAR JAZZ
GRANDES FADISTAS APROXIMAM O FADO AO JAZZ
De beste fado nummers, de beste performers en enkele van de belangrijkste muzikanten uit de hedendaagse latin jazz, dit alles komt samen op het innovatief album ‘JazzInFado’. Deze plaat wil de grenzen van fado verleggen, met medewerking van grote fadistas zoals Carlos Do Carmo, Hélder Moutinho, Carminho, António Zambujo, Raquel Tavares, Marco Rodrigues, Ana Bacalhau, Cuca Rosetta, Maria Berasarte en Joana Almeida, die iconische nummers uit de fado interpreteren, gelinkt aan de sound van de latin jazz.
As melhores canções do fado, os seus melhores intérpretes e alguns dos mais importantes músicos do jazz latino atual juntam-se agora num disco inovador, “JazzInFado”. Este disco procura alargar as fronteiras do fado, reunindo grandes fadistas, nomeadamente Carlos do Carmo, Hélder Moutinho, Carminho, António Zambujo, Raquel Tavares, Marco Rodrigues, Ana Bacalhau, Cuca Roseta, Maria Berasarte e Joana Almeida, que interpretam temas emblemáticos da história do fado aliados às harmonias do jazz latino.

JazzInFado’ is te koop vanaf 3 november, in de maand waarin fado, zes jaar terug, door UNESCO werd toegevoegd aan de lijst van Immaterieel Werelderfgoed.
JazzInFado” chega às lojas no próximo dia 3 de novembro, numa altura em que se celebram os seis anos desde que o fado foi elevado a Património Imaterial da Humanidade pela UNESCO.

Het idee om deze grote namen uit de fado te linken aan jazz komt van Óscar Gomez, een Cubaanse musicus en producer, die momenteel in Spanje woont, met vijf Grammys op zijn naam, tevens lid van de raad van de Latin Grammy Academy. Wereldwijd werden reeds meer dan 20 miljoen platen verkocht die door hem geproduced werden.
A ideia de juntar estes grandes nomes do fado às harmonias do jazz partiu de Óscar Gomez, músico e produtor cubano, a viver atualmente em Espanha, vencedor já de cinco Grammys, membro do Board da Academia dos Grammys Latinos e cujas produções já venderam mais de 20 milhões de discos em todo o mundo.

Ik ben al altijd een doorduwer en rebel geweest” zegt de producent. “Wat we gedaan hebben is fado naar jazz brengen en harmonisch verrijken [...] gebruik makend van rythmes uit de Caraïben, flamengo, Brazilië, bossa nova en tango. Rythmes uit de latino jazz integreren en de sound wat verrijken, maar uiteraard altijd met respect voor de melodieën en de teksten”.
Sempre gostei de ser transgressor e rebelde” afirma o produtor. “O que fizemos foi aproximar o fado ao jazz e enriquecê-lo harmonicamente […] e entrar em ritmos das Caraíbas, flamengos, brasileiros, bossa nova, tango. Entrar nos ritmos trabalhados no jazz latino e enriquecer um pouco as harmonias, respeitando sempre, obviamente, as melodias e as letras”.
JazzInFado’ werd opgenomen tussen Madrid en Lisboa en bij de opnamen werden de fadistas begeleid door grotendeels Cubaanse muzikanten, zoals Pepe Rivero en Ivan ‘Melon’ Lewis. De plaat is uniek in die zin dat ze de enorme rijkdom van fado onderstreept, maar ook laat zien hoe deze muziek op een vernieuwende manier met jazz in dialoog gaat.
JazzInFado’ foi gravado entre Madrid e Lisboa e nas gravações os fadistas foram acompanhados de músicos maioritariamente cubanos, como é o caso de Pepe Rivero ou de Ivan ‘Melon’ Lewis. O disco é um objeto único que evidencia a imensa riqueza do fado, mas mostrando como esta música também dialoga de forma inovadora com o jazz.

Op de plaat staan volgende uitvoeringen:
Fique a conhecer aqui o alinhamento do álbum:

01 Carlos Do Carmo – “Lisboa, Menina E Moça”
02 Hélder Moutinho – “Estranha Forma De Vida”
03 Carminho – “Escrevi Teu Nome No Vento”
04 António Zambujo – “Veio A Saudade”
05 Raquel Tavares – “Limão”
06 Marco Rodrigues – “Solidão”
07 Ana Bacalhau – “Fado Português De Nós”
08 Cuca Roseta – “Coimbra”