LETTERS IN STEEN EN PORTUGAL

WELKOM - SEJA BEM-VINDO

Van Jeroen Boudens leerde ik letters in steen verwerken. Muziek bracht mij naar Portugal waar ik verliefd werd op het land, zijn inwoners en fado. Van deze passies heb ik een cocktail gemaakt, met behoorlijk wat muziek toegevoegd. Welkom op deze blog waar je hopelijk ook jouw ding vindt.

Jeroen Boudens ensinou-me a escultura das letras em pedra. A música trouxe me a Portugal onde apaixonei-me pelo paÍs, pelos habitantes e pelo fado. Destas paixões fiz um cocktail, colocando bastante música. Seja bem-vindo neste blog e espero que vá gostar. (Sou belga, então peço desculpa por erros de tradução)

14 mrt. 2015

ROGÉRIO GODINHO: over Fado, Jazz, MPB en … het Belgische Lemmensinstituut
ROGÉRIO GODINHO: sobre Fado, Jazz, MPB e ... o Lemmensinstituut na Bélgica
Rogério Godinho is een veelzijdig kunstenaar (pianist, zanger en componist) opgeleid in de Hot Club de Portugal en aan de Universiteit van Évora (Licenciaat piano-jazz), die ook in de fotografie, film en poëzie zijn creatief talent manifesteert..

Rogério Godinho é um artista multifacetado (pianista, cantor e compositor) com formação no Hot Club de Portugal e na Universidade de Évora (Licenciatura de Piano Jazz) e que tem na fotografia, nas filmagens e na poesia outras manifestações do seu universo artístico, como criador..

Maar het was zijn interesse voor klassieke muziek die hem ook naar België bracht, meer bepaald naar het Lemmensinstituut in Leuven waar hij de kans kreeg om te werken met docenten als Hendrik Vanden Abeele, Marina Smoulders, Frank Vaganée e Lieven Strobbe.
Mas foi o seu interesse pela música clássica que levou-o também à Bélgica, ao Lemmensinstituut em Leuven, onde teve oportunidade de trabalhar com os professores Hendrik Vanden Abeele, Marina Smoulders, Frank Vaganée e Lieven Strobbe, entre outros.

Hij heeft pas zijn eerste plaat uitgebracht –‘Eterno Regresso’- met muziek die hij zelf componeerde en waarin zijn belangrijkste invloeden aan bod komen: Fado, Jazz en Braziliaanse Populaire Muziek (MPB), maar dit alles ook doorspekt met veel klassieke elementen. Het is een multi-artistiek project met intiem karakter, waarin muziek, poëzie, fotografie en cinema (kortfilms) samen komen om een verhaal te vertellen.
Acaba de editar o seu primeiro trabalho discográfico -‘Eterno Regresso’- com música original por si composta, em que transparecem as suas principais influências: o Fado, o Jazz, Música Popular Brasileira (MPB), com muitos elementos clássicos também presentes. É um projeto multi-artístico, de cariz intimista, em que a música, a poesia, a fotografia e o cinema (estilo curtas metragens) se unem para contar uma história.

Het verhaal gaat over een reis van iemand die zijn leven een nieuwe richting wilde geven, met Lissabon en Fado als vertrekpunt. In een zoektocht naar nieuwe mogelijkheden besluit hij uit te wijken naar Brazilië, Rio de Janeiro, middels een bootreis, geïnspireerd door de kracht en de moed van de Portugese zeevaarders, op zoek naar nieuwe uitdagingen en nieuwe sensaties.
Essa história fala de uma viagem, que tem Lisboa e o Fado como pontos de partida, feita por alguém que pretendia dar um novo rumo à sua vida. Esta pesquisa de novas oportunidades leva-o a rumar ao Brasil, ao Rio de Janeiro, fazendo essa viagem de barco, inspirado pela força e coragem dos navegadores portugueses, buscando novos desafios e novas sensações.

De terugkeer naar Portugal is rustiger, langs dezelfde plaatsen van de heenweg, maar met de kijk van iemand die uitgegroeid is tot een completer persoon, na al die nieuwe ervaringen, afwisselende landschappen, diverse geuren en de omgang met verschillende mensen.
O regresso a Portugal é feito de forma mais calma, passando pelos mesmos lugares por onde tinha vindo, mas com o olhar de alguém que cresceu e se tornou mais completo como pessoa, depois de todas estas novas vivências, paisagens distintas, cheiros diversos e lidando com pessoas diferentes.

Het verhaal eindigt met de aankomst in Lissabon, terug naar de Fado  waar alles mee begon, in een Eterno Regresso (Eeuwige Terugkeer) naar wat altijd al was, omdat wij allen eigenlijk “zijn wat de herinnering van ons maakt”…
Naast de beloftevolle Paula Fonseca (Porto) leveren ook bekende dichters als Fernando Pessoa en José Régio een bijdrage. Rogério Godinho zelf is auteur van de overige teksten en de muziek.
A história termina com a chegada a Lisboa, voltando ao Fado com que tudo começou, num Eterno Regresso ao que sempre foi, porque, no fundo, todos “somos o que a memória deixa”...
Poetas consagrados como Fernando Pessoa e José Régio fazem parte deste trabalho, assim como a promissora poetisa portuense Paula Fonseca. Rogério Godinho é o autor das restantes letras das músicas originais.

Het booklet bij de fysieke CD is op zichzelf een fotografisch werk, ondanks de evidente ruimtelijke beperkingen, met medewerking van de fotografen Américo Lobato, Mariza Fonseca (Rio de Janeiro), Marco Maia (São Paulo), Paulo J. Sousa en Sónia Godinho.
O booklet que acompanha o CD físico é, ele mesmo um trabalho fotográfico, apesar dos evidentes condicionalismos de espaço, que conta com a colaboração dos fotógrafos Américo Lobato, Mariza Fonseca (Rio de Janeiro), Marco Maia (São Paulo), Paulo J. Sousa e Sónia Godinho.

                                                     www.rogerio godinho.com


Somos o que a memória deixa
somos feitos de memórias,
de gestos mais ou menos repetidos,
de cheiros intensamente vividos,
de sensações e momentos perdidos

agimos como sempre agimos,
levados pela memória
pelos hábitos, pela história
que nos limita ao que sempre fomos

o que num dia sou
no seguinte, já passou
o que foi bom... voou
mas, se é mágoa, ficou
mágoas sobre mágoas,
num mar cujas águas
percorrem as veias da vida
ameaçando alguns canais tapar
para não mais aí se navegar,
qual criança que o lume evita
após, pela primeira vez, se queimar
          © Rogério Godinho
We zijn wat de herinnering van ons maakt
we bestaan uit herinneringen,
aan min of meer herhaalde gebaren,
aan intens beleefde geuren,
aan indrukken en verloren momenten

we doen zoals we altijd deden,
geleid door ons geheugen
door gewoonten, door het verleden
dat ons beperkt tot wat we altijd waren

wat ik de ene dag ben
is de volgende dag al voorbij
wat goed was.... vervlogen
maar wat pijn doet, dat blijft
verdriet na verdriet,
in een zee waarvan het water
door de levensaders stroomt
en dreigt enkele kanalen te verstoppen
waar je nooit meer langs komt,
zoals een kind dat het vuur vermijdt
als het zich de eerste keer heeft verbrand
                © Rogério Godinho  - eigen vertaling


 

A criança que fui
a criança que fui chora na estrada.
deixei-a ali quando vim ser quem sou;
mas hoje, vendo o que sou é nada,
quero ir buscar quem fui onde ficou.

ah, como hei-de encontrá-lo?
quem errou?
a vinda tem a regressão errada.
já não sei de onde vim nem onde estou.
de o não saber, minha alma está parada.

se ao menos atingir neste lugar
um alto monte de onde possa enfim
o que esqueci, olhando-o, relembrar,

na ausência, ao menos saberei de mim,
e, ao ver-me tal qual fui ao longe, achar
em mim um pouco de quando era assim.
    © Fernando Pessoa
Het kind dat ik was
het kind dat ik was huilt op straat.
ik liet het daar achter toen ik werd wie ik ben;
maar vandaag, wetende dat ik niets ben,
wil ik terug naar wie en waar ik was.

ah, hoe kan ik het terug vinden?
wie ging er in de fout?
terugkeer is de foute regressie.
ik weet niet meer van waar ik kom of waar ik ben.
die onwetendheid blokkeert mijn ziel.

mocht ik tenminste daar geraken
een hoge berg, waar ik door het zicht alleen
eindelijk terugvind wat ik was vergeten,

bij gebrek hieraan, zal ik tenminste mezelf wat
kennen, en me bekijkend vanop afstand
een beetje in mij ontdekken van toen ik zo was.
    © Fernando Pessoa - eigen vertaling

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen