
ALA DOS NAMORADOS REGRESSAM COM ‘FELICIDADE’
‘Felicidade’ is de naam van de nieuwe plaat
met onuitgegeven nummers van de Ala dos Namorados. De band werd meer dan
twintig jaar geleden opgericht (1992), maar combineert nog steeds het vakmanschap van componist Manuel Paulo, de
unieke teksten van João Monge en de buitengewone stem van Nuno Guerreiro.
De Ala was behoorlijk succesvol in de
jaren negentig met het uitbrengen van de albums ‘Solta-se o Beijo’, dat platina
haalde, en ‘Cristal’, dat met goud werd beloond. De bandleden hielden zich een
tijdje met andere projecten bezig en in december 2008 hield de groep op te
bestaan. In 2012 werd de 20ste verjaardag van de groep gevierd met een reünieconcert
en daar kwam de goesting terug om een aantal nummers van de groep op te nemen.
Dit alles resulteerde in dit album van onuitgegeven songs.
Met een sound die trouw blijft aan de
identiteit van de band werd de single ‘Águas Furtadas’ gelanceerd. Het is een
ingrijpende ballade met een gestript arrangement, alleen stem en piano.
‘Felicidade’ é o nome do novo álbum
de inéditos da Ala Dos Namorados. Já há mais de vinte anos que foi formada a
banda (1992), mas continua a juntar a mestria da composição de Manuel Paulo,
com as letras ímpares de João Monge e a voz extraordinária de Nuno Guerreiro.
A Ala conseguiu bastante êxito nos
anos noventa, lançando os álbuns ‘Solta-se o Beijo’, que chegou a disco de
platina e ‘Cristal’ que foi disco de ouro. Durante algum tempo os membros da
banda dedicaram-se a outros projetos e em dezembro de 2008 a banda cessou todas
as atividades. Em 2012 celebraram os 20 anos do grupo com um concerto de
reunião onde surgiu a vontade de voltarem a tocar as canções do grupo. Tudo
isso resultou neste álbum de inéditos.
Com uma sonoridade que se mantém
fiel à identidade da banda foi lançado o tema ‘Águas Furtadas’ como single de
apresentação. É uma balada arrebatadora com um arranjo quase despido, apenas
voz e piano.
Águas furtadas
Duas lágrimas deixadas
na hora da despedida
são duas águas furtadas
num céu onde nao há escadas,
o último andar da vida
Quem lá sobe diz que alcança
tudo o que a vida lhe deu
tudo o que deixou de herança,
desde os sonhos de criança
são janelinhas no céu
Niguém parte em boa hora
tu partiste adiantado
deixaste a chave onde mora a saudade
foste embora, deixaste ficar o fado
Aquelas águas furtadas
onde a vista não tem fim
são as últimas moradas
subiste sem ter escadas
e o fado leva-me a mim
© João Monge
|
Mansarderamen
Twee tranen die
rolden
bij het afscheid
zijn twee
mansardevensters
in een firmament
zonder trappen,
het bovenste verdiep
van het leven
Wie daarboven aankomt
zegt dat hij er
alles vindt wat het
leven gaf
alles wat het heeft
nagelaten,
zelfs de dromen uit
de kindertijd
zijn venstertjes in
de hemel
Niemand gaat op een
geschikt moment
je vertrok veel te
vroeg
liet hier de sleutel
naar saudade
je vertrok en liet
fado achter
Die mansardevensters
met hun eindeloos
uitzicht
zijn de laatste
rustplaatsen
zonder trappen ging
je omhoog
en de fado brengt mij
tot mezelf
© João Monge - eigen vertaling
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten