LETTERS IN STEEN EN PORTUGAL

WELKOM - SEJA BEM-VINDO

Van Jeroen Boudens leerde ik letters in steen verwerken. Muziek bracht mij naar Portugal waar ik verliefd werd op het land, zijn inwoners en fado. Van deze passies heb ik een cocktail gemaakt, met behoorlijk wat muziek toegevoegd. Welkom op deze blog waar je hopelijk ook jouw ding vindt.

Jeroen Boudens ensinou-me a escultura das letras em pedra. A música trouxe me a Portugal onde apaixonei-me pelo paÍs, pelos habitantes e pelo fado. Destas paixões fiz um cocktail, colocando bastante música. Seja bem-vindo neste blog e espero que vá gostar. (Sou belga, então peço desculpa por erros de tradução)

28 sep. 2016

ANTÓNIO ZAMBUJO MET EERBETOON AAN CHICO BUARQUE
ANTÓNIO ZAMBUJO COM TRIBUTO A CHICO BUARQUE
De bekende Portugese muzikant António Zambujo heeft altijd al een goeie band gehad met de Braziliaanse populaire muziek. Op 21 oktober komt een album uit dat alleen bestaat uit nummers van Chico Buarque (maar het is reeds beschikbaar op digitale platforms). Op de plaat ‘Até Pensei Que Fosse Minha’ staan klassiekers als ‘Cálice’ (oorspronkelijk geschreven als protest tegen de censuur van de militaire dictatuur), ‘Valsinha’, ‘João e Maria’, ‘Tanto Mar’ of ‘Geni e o Zepelim’ (uit de musical ‘Ópera do Malandro’).
O renomado músico português Antônio Zambujo sempre estabeleceu um diálogo muito próximo com música popular brasileira. No dia 21 de outubro será editado um álbum composto somente por canções de Chico Buarque (mas já está disponível nas plataformas digitais). Do disco ‘Até Pensei Que Fosse Minha’ fazem parte clássicos como ‘Cálice’ (escrito originalmente em protesto a censura da ditadura militar), ‘Valsinha’, ‘João e Maria’, ‘Tanto Mar’ ou ‘Geni e o Zepelim’ (do musical ‘Ópera do Malandro’).

Chico Buarque, 72 jaar, nam met António Zambujo een versie op van het nummer ‘Joana Francesa’. Verder zijn ook te gast de Braziliaanse zangeres Roberta Sá in ‘Sem Fantasia’ en de fadista Carminho, die met Zambujo het nummer ‘O Meu Amor’ zingt.
Chico Buarque, com 72 anos, gravou com António Zambujo uma versão da canção ‘Joana Francesa’, mas esta não foi única participação no álbum. Há também a cantora brasileira Roberta Sá em ‘Sem Fantasia’ e a fadista Carminho, que canta com Zambujo o tema ‘O Meu Amor’.

Naast de bekende medewerkers zoals Ricardo Cruz (contrabas) en Bernardo Couto (Portugese gitaar), zijn op dit nieuwe album ook nog muzikanten te gast als Marcello Gonçalves op 7-snarige gitaar, Sérgio Valdeos en Zé Paulo Becker op gitaar, Ronaldo do Bandolim op mandoline, João Moreira op trompet, Anat Cohen op klarinet, Paulino Dias op percussie en Marcelo Cadi op accordeon, onder anderen.
Além de colaboradores de longa data como Ricardo Cruz (no contrabaixo) e de Bernardo Couto (na guitarra portuguesa), este novo álbum conta ainda com a participação de músicos como o Marcello Gonçalves no violão de sete cordas, Sérgio Valdeos e Zé Paulo Becker no violão, Ronaldo do Bandolim no bandolim, João Moreira no trompete, Anat Cohen no clarinete, Paulino Dias na percussão ou Marcelo Cadi no acordeão, entre outros.

Het nummer ‘Valsinha’ op de plaat is een opname die Zambujo ooit maakte samen met Marcello Gonçalves. Chico Buarque schreef het tijdens de militaire dictatuur in Brazilië. Buarque was net terug van twee jaar vrijwillige ballingschap in Italië, nadat hij gearresteerd was voor politieke activiteiten. Hij nummer staat op het album ‘Construção’ (1971) en is een protest met veel dubbelzinnigheden en allegorieën, geaccentueerd door de stiltes die Zambujo inlast. Het gaat over een echtpaar dat na al die jaren van onderdrukking, weer samen danst en van het leven geniet.
A música ‘Valsinha’ do álbum é uma gravação que Zambujo já tinha feito com Marcello Gonçalves. O tema foi composto por Chico Buarque e Vinicius de Moraes durante a ditadura militar no Brasil. Buarque tinha acabado de voltar depois de dois anos de exílio voluntário na Itália depois de ser preso por atividades políticas. A canção faz parte do álbum ‘Construção’ (1971) e é um protesto com muitas ambiguidades e alegorias, acentuadas pelos silêncios que Zambujo insere. É sobre um casal que depois de todos esses anos de opressão, volta a dançar juntos e a desfrutar de vida.

Valsinha
Um dia ele chegou tão diferente
do seu jeito de sempre chegar.
Olhou-a dum jeito muito mais quente
do que sempre costumava olhar.
E não maldisse a vida tanto
quanto era seu jeito de sempre falar.
E nem deixou-a a só num canto, para
seu grande espanto convidou-a pra rodar.
Então ela se fez bonita
como há muito tempo não queria ousar.
Com seu vestido decotado
cheirando a guardado de tanto esperar.
Depois os dois deram-se os braços
como há muito tempo não se usava dar.
E cheios de ternura e graça
foram para a praça e começaram a se abraçar.
E lá dançaram tanta dança
que a vizinhana toda despertou.
E foi tanta felicidade
que toda a cidade enfim se iluminou.
E foram tantos beijos loucos
tantos gritos roucos como não se ouvia mais.
Que mundo compreendeu
e o dia amanheceu. em paz.
© Vinicius de Moraes-Chico Buarque
Walsje
Op een dag kwam hij eraan
anders dan in zijn gewone doen.
Hij keek haar aan, warmer
dan hij haar gewoonlijk aankeek.
En hij vervloekte het leven niet zo hard
als hij gewoon was te doen.
En hij liet haar niet alleen in een hoekje maar
vroeg haar tot haar verbazing mee uit.
Dus maakte ze zich op,
zoals ze sinds lang niet meer had gedurfd.
Met haar gedecolleteerde jurk
die rook naar te lang niet gebruikt.
Daarna gaven ze elkaar een arm,
zoals ze al lang niet meer hadden gedurfd.
En vol tederheid en gratie, trokken
ze naar het plein en omhelsden elkaar.
En ze dansten er net zolang,
tot heel de buurt nieuwsgierig werd.
En hun geluk kon niet op,
zodat zelfs heel de stad oplichtte.
Ze zoenden zo overdadig gek, zoveel
rauwe kreten die men nooit nog hoorde.
Dat de wereld begreep
dat het weer dag werd, in vrede.
© Vinicius de Moraes-Chico Buarque - eigen vertaling

23 sep. 2016

NOISERV MET SINGLE VAN NIEUW ALBUM IN HET PORTUGEES
NOISERV LANÇA SINGLE DO NOVO ÁLBUM EM PORTUGUÊS
Het nummer heet ‘Vinte e três’ en staat op de nieuwe plaat die op 28 oktober uitkomt.
A música chama-se ‘Vinte e três’ e faz parte do novo disco que vai sair a 28 de outubro.

Noiserv is een muzikaal project met muzikale invloeden van o.a. Radiohead, Jeff Buckley e Sigur Rós, en werd gecreëerd door de muzikant David Santos, halfweg de jaren 80. Noiserv wordt als een ‘one-man band’ beschouwd en heeft reeds twee langspelers op zijn actief, die zowat uitsluitend uit engelstalig werk bestaan (‘One Hundred Miles from Thoughtless’-2008 e ‘Almost Visible Orchestra [A.V.O]’-2013). Die laatste werd door de Vereniging van Portugese Auteurs tot ‘Beste plaat van 2013’ uitgeroepen.
Noiserv é um projeto musical com influências musicais de entre outros Radiohead, Jeff Buckley e Sigur Rós e foi criado pelo músico David Santos em meados de 2005. Noiserv, considerado ‘banda de um homem só’, conta no seu currículo com dois discos de longa-duração, discos compostos quase totalmente por músicas em inglês (‘One Hundred Miles from Thoughtless’-2008 e ‘Almost Visible Orchestra [A.V.O]’-2013), sendo o último distinguido como ‘Melhor Disco de 2013’ pela Sociedade Portuguesa de Autores.

De opvolger van ‘A.V.O.’ kreeg ‘00:00:00:00’ als titel mee en wordt door de muzikant uit Lissabon omschreven als “de soundtrack voor een film die nog niet bestaat, maar die misschien op een dag eraan komt”. Noiserv bevestigde dat het nieuwe album, met acht nieuwe songs, totaal anders wordt dan wat we tot nu toe kenden. Het ‘orkest van klanken’ dat we van hem kenden ruimt plaats voor pianoklanken met niet-instrumentele nummers, verhalen in het portugees.
O sucessor de ‘A.V.O.’ recebeu como título ‘00:00:00:00’, e é descrito pelo músico lisboeta como “a banda sonora para um filme que ainda não existe, mas que talvez um dia venha a existir”. Noiserv confirmou que o álbum, com oito novas canções, será totalmente diferente do que vimos até agora. A ‘orquestra de sons’ que tão bem lhe conhecemos dá lugar ao som do piano com temas não instrumentais, histórias em português.

De plaat wordt voorgesteld tijdens een concert op 10 november in het Teatro Municipal São Luiz in Lissabon.
O concerto de apresentação será a 10 de novembro no Teatro Municipal São Luiz, em Lisboa.


  
VINTE E TRÊS
Abrir a janela
vozes a gritar
quero acordar alguém
ter a memória a correr atrás de mim
o mundo ainda não parou
olhar para trás sem medo de morrer
não perder o que quero lembrar
deixar cair para onde vais
coisas simples e reais
© David Santos
DRIEËNTWINTIG
Het openen van een raam
stemmen die schreeuwen
ik wil iemand gedenken
herinnering die mij achtervolgt
de wereld is nog niet stilgevallen
achterom zien zonder angst te sterven
niet verliezen wat ik wil onthouden
laten vallen waar je heen trekt
simpele en reële dingen
© David Santos - eigen vertaling




18 sep. 2016

BEZEGOL NEEMT SINGLE ‘MARIA’ OP MET RUI VELOSO
BEZEGOL GRAVA O SINGLE ‘MARIA’ COM RUI VELOSO
Nadat hij in 2015 op zijn Youtube kanaal reeds een voorsmaakje van zijn vijfde studioalbum had gepresenteerd, bestaande uit 7 nieuwe nummers, brengt Bezegol nu het nummer ‘Maria’ uit met Rui Veloso als gast.
Depois de ter apresentado, em 2015, no seu canal de Youtube a ‘Prequela’ do seu quinto álbum de originais, composta por 7 músicas, Bezegol lança o tema ‘Maria’, tendo Rui Veloso como convidado.

© Nuno Luz
Het nummer is een ontmoeting van vrienden in een liefdesverhaal voor ‘Maria’, op muziek en tekst van Bezegol, een veelzijdige urban poëet met een onmiskenbaar eigen timbre. Bezegol combineert verschillende sounds en ook een aantal lyrische thema's, soms in het Portugees maar ook in het Engels, zonder discriminatie omdat muziek geen meesters, kleur of nationaliteit kent bij het creëren van uiteenlopende onderwerpen zoals ‘Rainha sem Coroa’, ‘Beat on the Brat’ ‘Tempo’ of ‘Era tão Bom’.
O tema é um encontro de amigos numa história de amor por ‘Maria’, com letra e música criada por Bezegol, poeta urbano versátil de timbre inconfundível. Bezegol conjuga diferentes sonoridades e até várias temáticas líricas, umas vezes em português outras em inglês, sem discriminação porque a música não tem donos, cor ou nacionalidade, criando temas tão distintos como ‘Rainha sem Coroa’, ‘Beat on the Brat’ ‘Tempo’ ou ‘Era tão Bom’.

Met vier uitgebrachte werken, ‘Rude Bwoy Stand’ (2007), ‘Rude EP’ (2009), ‘Monster EP’ (2011) en ‘S.A.C.A.N.A’ (2013), gaat Bezegol zijn eigen weg, op zoek naar weinig ontgonnen klanken in Portugal. Van reggae tot hip-hop langs de Portugese gitaar creëert de rauwe stem van deze ruwe figuur nieuw leven.
Com quatro trabalhos editados, ‘Rude Bwoy Stand’ (2007), ‘Rude EP’ (2009), ‘Monstro EP’ (2011) e ‘S.A.C.A.N.A’ (2013), Bezegol figura-se numa trilha única rumando por sonoridades pouco exploradas em Portugal, do reggae ao hip-hop passando pela guitarra portuguesa, a voz crua do homem rude criou vida.

Ontsnappen aan de norm” zonder de realiteit te ontkennen is één van de motto’s van Bezegol die de artistieke creativiteit stimuleert, zonder conformisme en met een grimmige boodschap.

Fugir à norma” sem escapar da realidade é um dos lemas de Bezegol que incita à criação artística sem conformismos e com uma mensagem vincada.





MARIA
De tanto te amar Maria
Pus a vida do avesso
Estavas tão perto do fim
E eu vivia o começo
O teu plano era diferente
E deixou-me enfeitiçado
Dizem que quem ama é cego
E eu não vi que era o meu lado
Por gostar de ti Maria
Não olhei ao sofrimento
E não quis lembrar o dia
Que falhaste ao juramento
Por ti enfrentei o mundo
Enrolado no teu dedo
Condenado a amor profundo
Encobrindo o teu segredo
Eu lembro-me de ti
Por quem me apaixonei
Para onde foste eu não vi
Nem sei quando deixei
Queria-te ter aqui
Mas sei que não consigo
Fazer voltar atrás
Fazer do tempo amigo
Vou seguindo minha estrela
Firme vou no meu caminho
A bagagem vai pesada
Mas eu carrego sozinho
Foi dica a tua experiência
Mas não quero olhar para trás
Agarro-me às partes boas
E sigo a iludir as más
Eu lembro-me de ti
Por quem me apaixonei
Para onde foste eu não vi
Nem sei quando deixei
Queria-te ter aqui
Mas sei que não consigo
Fazer voltar atrás
Fazer do tempo amigo
© Bezegol
MARIA
Smoorverliefd op jou Maria
Keerde ik mijn leven binnenstebuiten
Je was al dicht bij het einde
En ik was pas begonnen
Jou plan was anders
En behekste mij
Ze zeggen dat wie lief heeft blind is
En ik zag niet wat er gebeurde
Want door jou lief te hebben Maria
Zag ik de pijn niet en wilde
Niet herinnerd worden aan de dag
Waarop je jou belofte brak
Door jou zag ik de wereld
Rond jou vinger gedraaid
Veroordeeld tot intense liefde
Jou geheim verhullend
Ik denk nog aan jou als
Degene waarop ik verliefd werd
Waar je heen wilde zag ik niet
Weet ook niet wanneer ik opgaf
Ik wou dat ik je hier had
Maar weet dat ik er niet in slaag
Om terug te keren
Van de tijd een vriend te maken
Ik volg mijn ster
Volg vastberaden mijn weg
De bagage weegt zwaar
Maar ik draag ze alleen
Jou ervaring was leerrijk
Maar ik wil niet achteruit kijken
Ik klamp me vast aan de goeie dingen
En blijf de slechte negeren
Ik denk nog aan jou als
Degene waarop ik verliefd werd
Waar je heen wilde zag ik niet
Weet ook niet wanneer ik opgaf
Ik wou dat ik je hier had
Maar weet dat ik er niet in slaag
Om terug te keren
Van de tijd een vriend te maken
© Bezegol - eigen vertaling

31 aug. 2016

TENTOONSTELLING ‘CORPUS’ VAN HELENA ALMEIDA IN BRUSSEL
EXPOSIÇÃO ‘CORPUS’ DE HELENA ALMEIDA EM BRUXELAS
Het Museum van Hedendaagse Kunst Serralves in Porto, kondigde dinsdag aan dat de tentoonstelling van Helena Almeida, na de passage in Parijs, op 8 september zal worden ingehuldigd in Brussel, in het Wiels - Centrum voor Hedendaagse Kunst.
O Museu de Arte Contemporânea de Serralves, no Porto, anunciou esta terça-feira que a exposição de Helena Almeida vai ser inaugurada no Wiels – Centro de Arte Contemporânea de Bruxelas a 08 de setembro, depois de ter passado por Paris.

In een mededeling van het kunstencentrum staat te lezen: “De tentoonstelling, die nu kan worden bezocht door het Belgische publiek, behandelt schilderijen, fotografie, video en design van de hand van Helena Almeida uit een carrière van meer dan vijf decennia, en werd samengesteld door João Ribas, adjunct-directeur van het Museum van Serralves, en Marta Moreira de Almeida, conservator van het Museum van Serralves”.
A exposição, que agora pode ser visitada pelo público belga, aborda o trabalho de pintura, fotografia, vídeo e desenho produzido por Helena Almeida numa carreira de mais de cinco décadas, e foi comissariada por João Ribas, diretor-adjunto do Museu de Serralves, e Marta Moreira de Almeida, curadora do Museu de Serralves”, pode ler-se no comunicado enviado pela instituição.

De tentoonstelling die voor het Belgische publiek de titel ‘Corpus’ meekreeg (terwijl dit in Porto ‘Mijn werk is mijn lichaam, mijn lichaam is mijn werk’ was), zal er te zien zijn tot 11 december.
A exposição, intitulada “Corpus” para o público belga (depois de ter estado no Porto sob o título “A minha obra é o meu corpo, o meu corpo é a minha obra”), vai estar naquele espaço até 11 de dezembro.

Bij de presentatie van de expositie aan de pers, toen die in Serralves was in oktober vorig jaar, zei Suzanne Cotter, directrice van het museum, dat het ging om een “zeer belangrijke” voorstelling voor het museum. Bovendien, hoewel het niet om een retrospectieve gaat, krijgt men toch een “algemeen overzicht van haar werk en wordt echt aangetoond hoe sterk en radicaal het is”. Cotter benadrukte te hopen dat de expositie “een openbaring zou zijn voor de jongere generaties die niet de kans hebben gehad om het werk van Helena Almeida te volgen tijdens de afgelopen vijf decennia”.
Na apresentação da exposição à imprensa, quando esteve em Serralves, em outubro passado, a diretora do museu, Suzanne Cotter, disse que se tratava de uma mostra “extremamente importante” para o museu, que, apesar de não ser uma retrospetiva, apresentava uma “visão geral do seu trabalho e transmite realmente o quão fresco e radical é”. Cotter realçou esperar que a exposição pudesse ser uma “revelação para as gerações mais jovens que não tiveram a possibilidade de acompanhar o trabalho de Helena Almeida ao longo das últimas cinco décadas”.

Vanaf werken die in 1966 werden gemaakt en jaren daarna werden tentoongesteld in de Galeria Buchholz in Lissabon, tot werk uit het lopende decennium, volgt ‘Helena Almeida: Mijn werk is mijn lichaam, mijn lichaam is mijn werk’ de evolutie tijdens de decennia waarin de Portugese artieste ‘zich gewoon maakte’ haar schilderijen te bewerken vanuit de fotografie.
Desde trabalhos criados em 1966 e expostos na Galeria Buchholz, em Lisboa, nos anos seguintes até peças criadas na corrente década, ‘Helena Almeida: A minha obra é o meu corpo, o meu corpo é a minha obra’ acompanha a evolução ao longo das décadas da artista portuguesa que “habitou” as suas pinturas ao trabalhá-las a partir da fotografia.

Onder de geselecteerde werken bevinden zich stukken als ‘Ouve-me’ (‘Luister naar mij’), uit 1979, dat, aldus de museum adjunct-directrice, misschien wel “heden ten dage meer actueel” is dan in het jaar van de Iraanse Revolutie.
Por entre as obras selecionadas estão peças como ‘Ouve-me’, de 1979, que, na opinião do diretor-adjunto do museu, talvez seja “mais relevante hoje” do que no ano da Revolução Iraniana.     (bron/fonte: observador.pt/)



Helena Almeida (geboren in 1934 in Lissabon, waar ze nog steeds woont en werkt) wordt beschouwd als een van de meest vooraanstaande hedendaagse Portugese kunstenaars en is sinds de jaren 70 een belangrijk figuur in de wereld van de performatieve en conceptuele kunst.
Helena Almeida (nascido em Lisboa em 1934, onde ainda vive e trabalha) é considerada uma dos mais proeminentes artistas contemporâneos portugueses e é uma figura importante no mundo da arte performativa e conceptual desde os anos 70.


28 aug. 2016

STANDBEELD VOOR HERMAN DE CONINCK
ESTÁTUA PARA HERMAN DE CONINCK
Het standbeeld werd vandaag onthuld in de vernieuwde tuin van de Antwerpse Zoo, uitkijkend over de flamingo’s. Die fascineerden hem , net als zoveel andere dieren waaraan hij verschillende gedichten heeft gewijd. Het beeld is een werk van Elke Van Steenbergen, tegelijkertijd krachtig en broos, waardoor het perfect bij Herman’s poëzie past.
A estátua foi inaugurada hoje no renovado Jardim Zoológico de Antuérpia, com vista para os flamingos. Fascinavam-no, como tantos outros animais aos quais dedicou vários poemas. A estátua é uma obra de Elke Van Steenbergen, ao mesmo tempo poderosa e frágil, correspondendo perfeitamente com a poesia de Herman.
Foto: © GVA
Herman de Coninck was een Vlaamse dichter-essayist- journalist, neorealist en de man van schrijfster Kristien Hemmerechts. Hij werkte jarenlang als redacteur voor het weekblad Humo en overleed in 1997 op straat in Lissabon, nauwelijks 53 jaar oud, op weg naar een congres over literatuur in de Lage Landen. Hij werd slachtoffer van een hartstilstand in de Rua Marquês Sá da Bandeira (nabij het Gulbenkian museum), waar zich nu deze gedenksteen bevindt.
Herman de Coninck era um poeta-ensaísta-jornalista flamengo, neorrealisto e marido da escritora Kristien Hemmerechts. Trabalhou por muitos anos como editor da revista semanal ‘Humo’ e morreu na rua em Lisboa em 1997, com apenas 53 anos, a caminho de uma conferência sobre a literatura nos Países Baixos. Foi vítima de uma parada cardíaca na Rua Marques Sá da Bandeira (perto do Museu Gulbenkian), onde agora encontra-se esta pedra comemorativa.

Op de Portugese site ‘Poesia & Lda – Poesie Ilimitada’ wordt hij als volgt beschreven:
De Coninck, één der belangrijkste na-oorlogse Vlaamse, was ook zo’n Europese dichter – zoals Egito Gonçalves, – die de puristen danig irriteerden door hun opvallende gave om uit het op het eerste zicht dagelijkse en steriele scherpzinnige en lumineuze momenten te filteren, door het gebruik van een erg beredeneerde taal, waar humor nooit ver weg is. Het was een dichter van zijn tijd: ik veronderstel dat de lezer uit zijn werk voldoening haalt door de identificatie met hedendaagse beelden die, met ogenschijnlijke objectiviteit, uitgewerkt worden in het gedicht.”
O site portugues ‘Poesia & Lda – Poesie Ilimitada’ descreve-o assim:
De Coninck, um dos mais importantes flamengos do pós-guerra, foi mais um desses poetas europeus – como Egito Gonçalves, – que tanto incomodaram os puristas por possuir uma notável capacidade de apreender de um quotidiano aparentemente estéril e banal, instantes sagazmente luminosos, através do uso de uma linguagem com notável capacidade discursiva, onde o humor não é o menor dos seus recursos. Foi um poeta do seu tempo: a fruição do leitor na leitura dos seus poemas resulta, suponho, da identificação com imagens suas contemporâneas que, com aparente objectividade, se dão a ler no poema.”

Vorig jaar al kreeg hij een nieuw grafzerk op de begraafplaats Schoonselhof, het Antwerpse Père Lachaise. Het is een kunstwerk van Gino Tondat, dat heel toepasselijk in mozaïek werd uitgewerkt, refererend naar de Portugese straatmozaïek.
Já no ano passado foi colocada uma nova lápide no cemitério Schoonselhof, o ‘Père Lachaise’ de Antuérpia. A obra de arte de Gino Tondat foi adequadamente feito em mosaico, referendo a calçada Portuguesa.


Het werk van De Coninck werd gedeeltelijk in het portugees vertaald in de seminaries collectieve vertaling Mateus in 1994. Het werd uitgegeven door Quetzal Editores in 1996 (‘Os hectares da memória’). Hij beschreef de olifant als volgt.
A obra de De Coninck foi parcialmente traduzida em Português nos seminários de tradução coletiva Mateus em 1994. Foi editada por Quetzal Editores em 1996 (’Os hectares da Memória’). Descreveu o elefante assim.

ELEFANTE
É feito dos efeitos mais grosseiros,
usa as calças como o palhaço pobre,
os joelhos a nadar; dá passinhos de dança
como um pastelão a martelar um tanga,
enquanto o olho do cu parece
uma dentadura

acabada de tirar. E depois a tromba
e mesmo ao lado os olhos. Como é que ficariasse te pusessem a gaita no nariz?
© Herman de Coninck - Tradução coletiva Mateus
OLIFANT
Hij is gemaakt van de grofste effecten,
draagt zijn broek als clown August,
de knieën slodderend, maakt danspasjes
als tante Bertha die een tango de grond
inheit, terwijl z’n kont doet denken
aan een vals gebit

dat net is uitgenomen. En dan zijn slurf
en vlak daarnaast zijn ogen. Hoe zou jij kijken
als ze je lul op je neus gezet hadden?
© Herman de Coninck

Één van mijn geliefkoosde gedichten van Herman de Coninck:
Um dos meus poemas preferidos de Herman de Coninck:

RAPARIGA
Tu própria, que podes ter a noção e ao mesmo tempo
o atrevimento de simplesmente expor
de vez em quando uma opinião
ou um seio: quando começa isso,

e no fundo quando acaba? As mulheres
são feitas de raparigas, aos quarenta
ainda deitam a língua de fora como aos quinze,
ficam cada vez mais jovens,

não sabem não seduzir. Como a poesia:
um gato que prudentemente caminha sobre as teclas
de um piano e olha para trás:
ouviste? viste-me?

Ah, o ar jovem das raparigas de quarenta,
como umas vezes querem, e outras não,
mas afinal sempre, se repararmos bem.
Onde estão os bons velhos tempos? Estão aqui, esses tempos.
© Herman de Coninck - Tradução coletiva Mateus
MEISJE
Jezelf, het besef en meteen ook het lef
dat je dat gewoon kunt hebben en er af
en toe een mening van kunt laten zien
of een borst: hoe vroeg begint dat,

en eindigt dat eigenlijk ooit? Vrouwen
zijn gemaakt van meisjes, steken op hun
veertigste nog altijd hun tong uit van vijftien,
worden almaar even jong,

kunnen niet niet-verleiden. Zoals poëzie:
een poes die voorzichtig over een toets of tien
van een piano is gelopen en omkijkt:
heb je dat gehoord? Heb je me gezien?

0, de meisjesachtigheid van veertigjarige meisjes,
hoe ze soms willen, soms niet,
maar eigenlijk altijd, als je het maar ziet.
Waar is de tijd? Hier is de tijd.
© Herman de Coninck